Specjalista w dziedzinie medycyny sportowej, rektor Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, działacz sportowy, senator IV i V kadencji, przewodniczący Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie w latach 1993 – 2005, ponownie pełniący tę funkcję od 2009r., od 2008r. jest Doradcą Ministra Sportu i Turystyki. Reprezentował Polskę w Grupie Monitorującej Konwencję Antydopingową Rady Europy.

W 1965r. ukończył Wydział Lekarski Akademii Medycznej w Poznaniu, w latach 1971 – 75 uzyskał I i II stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych oraz II stopień specjalizacji w zakresie medycyny sportowej. Odbył zagraniczne staże zawodowe w Glasgow i Kolonii. W 1992 r. powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego AWF Poznań, w 2001 r. uzyskał tytuł profesora nauk medycznych.

W latach 1996-2002 pełnił funkcję rektora AWF, przewodnicząc równocześnie Kolegium Rektorów miasta Poznania.

Był lekarzem reprezentacji olimpijskiej i narodowej hokeja na trawie, członkiem zarządu, następnie wiceprezesem i prezesem Polskiego Związku Hokeja na Trawie. Piastował też stanowiska m.in. członka Zarządu Polskiego Komitetu Olimpijskiego, przewodniczącego Rady kultury Fizycznej przy Prezydencie RP.

Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Sportu,  członkiem Kolegiów Redakcyjnych Biology of Sport i Medicina Sportiva, pełnił też funkcje prezesa Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej oraz konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny sportowej.

Od 1964: nauczyciel akademicki /AWF, WSTiR/, prezes klubu AZS-AWF Warszawa,  dyrektor departamentów: kształcenia i nauki, kadr i szkolenia, organizacji kultury fizycznej w resorcie kultury fizycznej, turystyki i sportu, dyr., gen. i v-prezes Zarządu  Polish Olympic Travel Bureau Sp. z o.o., dyr. gen. i sekr. gen. Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. W latach 1988 1991 piastował stanowisko Przewodniczącego Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie . Był członkiem Międzyresortowego Zespołu ds. Koordynacji Kontroli Środków Odurzających i Psychotropowych w latach 1994 -19996. Pełnił wiele funkcji w różnych instytucjach powiązanych z ruchem sportowym. Autor wielu prac dotyczących problematyki dopingu w sporcie między innymi resortowego Programu Zwalczania Dopingu w Sporcie, przyjętego przez Radę Ministrów w 1993r. W latach 1991 -1996 był stałym uczestnikiem posiedzeń Rady Sportu w Radzie Europy w Strasburgu.

Kierownik Katedry Pediatrii i Kliniki Gastroenterologii Dziecięcej i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Od 1992 roku jest również pełnomocnikiem JM Rektora UM w Poznaniu ds. współpracy z Uniwersytetem  Martina Luthra w Halle (Niemcy).

Ukończył studia medyczne na Wydziale Lekarskim AM w Poznaniu w latach 1959-1965 (dyplom z wyróżnieniem). Od 1970 roku pracował na Akademii Medycznej (obecnie Uniwersytet Medyczny) im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie przeszedł wszystkie szczeble naukowe od  asystenta do profesora. Jest specjalistą w zakresie pediatrii, medycyny sportowej i gastroenterologii. Opublikował ponad 300 prac z zakresu pediatrii, gastroenterologii, żywienia dzieci, enterohormonów oraz medycyny sportowej. Jest autorem pierwszej w Polsce monografii na temat kontroli lekarskiej WF i Sportu dzieci i młodzieży, współautorem kilku podręczników z zakresu pediatrii i żywienia dzieci i młodzieży oraz medycyny sportowej dla studentów, lekarzy i pielęgniarek.

Lekarz, specjalista medycyny sportowej, ortopeda i traumatolog, specjalista rehabilitacji medycznej, dr n. kf., wybitny sportowiecpięciokrotny reprezentant Polski na Mistrzostwach Świata w slalomie kajakowym, zdobywca 4 medali, Zasłużony Mistrz Sportu, dyplomowany trener kajakarstwa, nauczyciel akademicki, współzałożyciel i zastępca redaktora naczelnego kwartalnika „Medicina Sportiva”, redaktor naczelny periodyku Medicina SPortiva Practica, szef misji medycznej Igrzysk Paraolimpijskich w Pekinie 2008 r.

Obecnie Prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej, Kierownik Zakładu Medycyny Sportowej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Prof. dr hab. n. med. Anna Jegier jest lekarzem, nauczycielem akademickim,  specjalistą chorób wewnętrznych i medycyny sportowej. Jest specjalistą wojewódzkim ds. medycyny sportowej w regionie łódzkim oraz kierownikiem specjalizacji z medycyny sportowej. W latach 2005 – 2009 była Członkiem Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie. Od 2001 roku jest  członkiem senatu Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W latach 2002- 2003 była prodziekanem, a w 2003- 2008 dziekanem Wydziału Nauk o Zdrowiu UM w Łodzi. Od 2008 roku pełni funkcję prorektora ds. nauczania i wychowania tej Uczelni.

Od 2005 roku jest prezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej (PTMS). W latach 1993- 2005 była członkiem Zarządu PTMS pełniąc kolejno funkcje: członka zarządu, sekretarza, zastępcy prezesa ds. naukowych (od 2002r). W latach 1999 –2004 sprawowała obowiązki przewodniczącej Oddziału Łódzkiego PTMS.

Absolwent Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Warszawie (kierunek studiów - analityka kliniczna). W 2002 r. obronił pracę magisterską pt. „Badanie mechanizmu supresji mutacji w genie kodującym rsp5 ligazę ubikwitynową przez gen PIS1 kodujący syntazę fosfatydyloinozytolu u drożdży Sacharomyces cerevisiae”. W Zakładzie Genetyki Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN obronił w 2008 r., rozprawę doktorską pt. „Udział  ligazy  ubikwitynowej  Rsp5  w  regulacji  syntezy lipidów  u  drożdży  Saccharomyces  cerevisiae”.

Od 2007 r. dr Paweł Kaliszewski pracuje w Zakładzie Badań Antydopingowych Instytutu Sportu: najpierw na stanowisku asystenta, później, od roku 2009, adiunkta.

Jest współautorem wprowadzenia metod wykrywania rekombinowanych hormonu wzrostu i erytropoetyny oraz metod oznaczania gonadotropiny kosmówkowej i hormonu luteinizującego w Zakładzie Badań Antydopingowych i uzyskania na nie akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji w zakresie zapewnienia jakości badań zgodnie z Normą ISO 17025.

Absolwent Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im A. Mickiewicza w Poznaniu w 1976 r. W roku 1979 ukończył aplikację sędziowską. Na listę radców prawnych został wpisany w 1980 r. Od 1992 r. prowadzi własną kancelarię. Specjalizuje się w prawie cywilnym, rodzinnym i opiekuńczym oraz prawie handlowym i  gospodarczym. Od  wielu lat działa w samorządzie radców prawnych. W 1998 r. został powołany na członka Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu, gdzie w 2002r. został dziekanem ds. aplikacji. Od 2006 r. członek Komisji do Zwalczania Dopingu w Sporcie. W  2007 r. został powołany  na Arbitra Trybunału Arbitrażowego do Spraw Sportu przy Polskim Komitecie Olimpijskim.

Jest doradcą Ministra Zdrowia. Ukończył Pomorską Akademię Medycyny w 1968 r., jest specjalistą w dziedzinie medycyny pracy oraz medycyny społecznej. W latach 1972 -1984 piastował różne stanowiska w ochronie zdrowia, był kierownikiem przychodni, kierownikiem wydziału zdrowia w urzędzie powiatowym, dyrektorem zakładu opieki zdrowotnej oraz dyrektorem departamentu zdrowia w Ministerstwie Zdrowia.

Jest pracownikiem naukowo-dydaktycznym Instytutu Prawa Cywilnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadzi zajęcia z postępowania cywilnego, prawa sportowego i zamówień publicznych. Pełni funkcję kierownika Podyplomowego Studium Sądownictwa Arbitrażowego na Wydziale Prawa UW. Równocześnie jest dyrektorem Departamentu Prawnego Polskiego Związku Piłki Nożnej.

Odbył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1973-1977 (dyplom z wyróżnieniem). Następnie zdał egzaminy: sędziowski i radcowski. Od 1978 roku pracuje na Wydziale Prawa i Administracji UW, gdzie przeszedł wszystkie szczeble naukowe od asystenta do profesora. W prestiżowym konkursie miesięcznika „Państwo i Prawo” na najlepsze prace doktorskie i habilitacyjne otrzymał dwie nagrody za każdą z tych prac. Opublikował ponad 100 prac z zakresu postępowania cywilnego, prawa rodzinnego, prawa sportowego i zamówień publicznych. Jest arbitrem Trybunału Arbitrażowego d.s. Sportu MKOL w Lozannie. Działa w ramach Europejskiej Unii Piłkarskiej (UEFA). Jest ponadto arbitrem Sądu Arbitrażowego przy Krajowej Izbie Gospodarczej  oraz Piłkarskiego Sądu Polubownego PZPN. 

Od 2006 r. dr Ziemba jest Kierownikiem Zakładu Fizjologii Stosowanej, Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN Od 1973 roku pracował w Zakładu Fizjologii Stosowanej, Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN, gdzie przeszedł wszystkie szczeble naukowe od  asystenta do docenta.

W 1973 r. ukończył studia na Wydziale Biologii, Uniwersytetu Warszawskiego (specjalizacja fizjologia). W 2006 r. zdobył tytuł dr hab. n.med.

55 publikacji w czasopismach naukowych w większości o zasięgu międzynarodowym, ponad 50 doniesień na zjazdach krajowych i zagranicznych, 5 rozdziałów w książkach i podręcznikach, około 10 artykułów popularnonaukowych.

Od 1997 roku członek Rady Naukowej Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej, PAN w Warszawie. Członek Komitetu organizacyjnego XX Zjazdu Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego w Warszawie. Członek Komitetów naukowych Międzynarodowych Sympozjów Medicina Sportiva Practica w 2000, 2002, 2004, 2008 roku.

Polski   łyżwiażrz, olimpijczyk, wielokrotny mistrz kraju. Wystąpił na igrzyskach w Lilehamer, w 1994 Nagano w 1998, Salt Lake City 2002 i Turynie w 2006 r. Jest 40-krotnym Mistrzem Polski na dystansach 1000 m, 1500 m, 3000 m, 5000 m, 10 000 m i w wieloboju łyżwiarskim oraz rekordzistą Polski na dystansach 3000 m, 5000 m, 10 000 m i w wieloboju łyżwiarskim. Paweł Zygmunt zdobył srebrny medal na Mistrzostwach Europy w Erfurcie w 2002, jest też brązowym medalistą Mistrzostw Świata 2002 i Mistrzostw Europy 2003. W roku 2006 zakończył karierę zawodową. Jest członkiem Komisji Technicznej Międzynarodowej Unii Łyżwiarskiej. Działa też aktywnie w Polskim Komitecie Olimpijskim.