W Konferencji wzięli udział przedstawiciele 95 krajów oraz WADA i Rady Europy. Do dnia 31.XII.2006 Konwencję ratyfikowało 45 Państw, które występowały jako pełnoprawni członkowie. Ponieważ Polska ratyfikowała Konwencję po 1 stycznia 2007 otrzymała status obserwatora.
Państwa przystępujące do Konwencji podzielono na pięć grup, przy czym grupa V została dodatkowo podzielona na podgrupy Va i VB.
Dokonano wyboru władz Konwencji:
- Prezydentem Konferencji Państw - Stron został przedstawiciel Federacji Rosyjskiej.
- V-ce Prezydentami zostali przedstawiciele Hiszpanii (grupa I), Jamajki (grupa III), Chin (gr IV) i Mozambiku (grupa Va). Na Sekretarza Konferencji wybrano przedstawiciela Algierii.
Przyjęto zaproponowany projekt porządku obrad. Przyjęto zaproponowany program działania Konwencji. Przyjęto zaproponowaną przez WADA Listę Substancji i Metod Zabronionych w Sporcie. Przyjęte zostały zasady administrowania Dobrowolnym Funduszem Państw - Stron dla eliminowania dopingu w sporcie.
Ustalono datę następnej Konferencji (2009). Wszystkie powyższe ustalenia przyjęto przez aklamację.
Uwagi i wnioski:
- Z 26 krajów Europy Środkowej i Wschodniej (grupa II) tylko 5 krajów ratyfikowało do 31.XII. 2006 Konwencję. W tej sytuacji przy wyborze przedstawiciela Federacji Rosyjskiej na prezydenta Konwencji zabrakło możliwości zgłoszenia i przeforsowanie drugiego kandydata z tej grupy na V-ce Prezydenta.
- Wyraźnie wrasta siła i znaczenie UNESCO - Państwa - Strony Konwencji mogą zmieniać ustalenia WADA. Dotychczas WADA była podmiotem decydującym i ostatecznym. WADA na Konferencji Państw - Stron występuje jako podmiot doradczy. Ponieważ Konferencja Państw - Stron zbiera się co dwa lata, ogromnego znaczenia nabiera rola Prezydenta i Sekretariatu Konferencji. Zgodnie z przyjętym Regulaminem Sekretariat zarządza Dobrowolnym Funduszem Antydopingowym Państw - Stron. Sekretariat Konferencji przyjmuje wnioski o dofinansowanie działalności antydopingowej Państw - Stron za pośrednictwem Narodowych Komitetów UNESCO, które otrzymują tym samym nowe obowiązki. W tej sytuacji Komisja do Zwalczania Dopingu w Sporcie powinna nawiązać ścisły kontakt z Komitetem Narodowym UNESCO. Jak się należy spodziewać istotna rolę będą odgrywać stali przedstawiciele (ambasadorowie) Państw - Stron przy UNESCO.
- Trudno w chwili obecnej przedstawić dalszy rozwój sytuacji, ale można przypuszczać, iż rozpoczął się proces ograniczania niekwestionowanej do tej pory roli WADA w działaniach antydopingowych na polu międzynarodowym.
Na podkreślenie zasługuje fakt bardzo aktywnego działania przedstawicieli Ameryki Łacińskiej (Argentyna) i Afryki (Tunezja) na rzecz większego udziału organizacji sportowych tych makroregionów w pracach Konferencji Państw - Stron Konwencji Antydopingowej UNESCO. Argentyna wręcz zakwestionowała uprzywilejowane stanowisko Rady Europy w obradach Konferencji.







